کتاب خوراک روح
داستان کوتاه و کوتاه کوتاه
رو به زن گفت:کاش من هم رفته بودم. زن گفت:قسمت این بود که بمونی. مرد نفسی تازه کرد و گفت:اگه رفته بودم ،تو هم خوشبخت می شدی. زن لبخندی زد و گفت:اما من خیلی خوشبختم. وبعد با دیدن صورت سرخ شده ی مرد دوباره ماسک را روی دهان و بینیش گذاشت و پیچ اکسیژن را باز کرد.
صدای مُدام سرفه هایش از توی اتاق شنیده می شد.وقتی که لحظاتی آرام گرفت.
نوشته شده در یکشنبه ششم اردیبهشت 1388ساعت
18:32 توسط مرجان دورودی| |
| Design By : Night Skin |
سلام
امیدوارم بتونیم در کنار هم لحظات مجازی خوبی رو داشته باشیم
اگر هر دفعه وارد وبلاگ من شدین .از تغییر قالب تعجب نکنین. خانم ها رو که می شناسین هر چند وقت یکبار دوست دارند دکور خونشون را تغییر بدهند .حالا برای بنده حقیر دکور قالب با دکور خونم هیچ فرقی نمی کنه .دست خودم نیست علاقه دارم به قولی مثل داستانهام به روزش کنم.
حالا دیگه بریم سر وقته معرفی:
متولد ایرانم فرزند آبادانم
مرجان دورودی هستم شناسنامم که میگه متولد دی ما ه 1352 هستم حالا دقیقه چه ساعتیش رو نمی دونم.
کودکیم همراه خانواده و به خاطر شغل پدر در مناظق نفت خیز آبادان و ماهشهر گذشت هنوزم کامل شش سالم پر نشده بود که آواره شهر و دیار غربت شدیم.دیدار من با آبادان موند سال 1368 که خوشحالم این اتفاق افتاد.
بگذریم...
از همون بچه گیها که هنوز سواد خواندن نوشتن نداشتم .وقتی بیکار یه گوشه می نشستم تا مامان بشقاب خالی غذامو پرکنه .با قاشق و چنگال دستم حرف می زدم یکی می شد خودم اون یکی می شد دوستم . بچگی بود دیگه.
وقتی بزرگتر شدم و شروع کردم به خوندن و نوشتن .یادم میاد اولین کتابی که خوندم یوسف و زلیخا بود .یک کتابی جیبی 10 ورقی که به خاطر عکس رو جلدش هر جوری بود خریدمش.
بعدها هم شاید کلاس پنجم بودم که یه دفتر خاطرات خریدم .یادمه 100 برگ بود دادم به یکی از هم کلاسیها که با دست خط قشنگش روی جلدش بنویسه دفتر خاطرات و این دفتر که هنوز که هنوزه هستش و حرفهای دلم و گاهی اوقات شاید سالی یکبار توش بنویسم.
بعدترها هم که شروع کردم به نوشتن داستان های بلند و کوتاه بعد هم کوتاه کوتاه.
از کارهاییم که تاحالا کردم وداستانهام کجا ها چاپ شدند بماند که دیگه ارزش گفتن نداره
عشق من نوشتن که به اون رسیدم. درسته که می دونم هیچوقت به پای هیچ کدوم از بزرگای ادبی که نه همون هم ترازهای خودمم نمی رسم اماهمین که شعله وجود خودم و حتی اگه یه سو سو ی کوچیک باشه روشن نگه می داره.راضیم.
تازگی ها هم شروع به کار نوشتن داستان برای کودکان کردم دعا کنید موفق بشم
همتون رو زیر سایه پروردگار می سپارم.
سالم و بعدشم دست به قلم باشید.
از نظراتتون ممنونم
چشم انتظار نقد های مفیدتونم هر چند که تلخ باشه
امیدوارم بتونیم در کنار هم لحظات مجازی خوبی رو داشته باشیم
اگر هر دفعه وارد وبلاگ من شدین .از تغییر قالب تعجب نکنین. خانم ها رو که می شناسین هر چند وقت یکبار دوست دارند دکور خونشون را تغییر بدهند .حالا برای بنده حقیر دکور قالب با دکور خونم هیچ فرقی نمی کنه .دست خودم نیست علاقه دارم به قولی مثل داستانهام به روزش کنم.
حالا دیگه بریم سر وقته معرفی:
متولد ایرانم فرزند آبادانم
مرجان دورودی هستم شناسنامم که میگه متولد دی ما ه 1352 هستم حالا دقیقه چه ساعتیش رو نمی دونم.
کودکیم همراه خانواده و به خاطر شغل پدر در مناظق نفت خیز آبادان و ماهشهر گذشت هنوزم کامل شش سالم پر نشده بود که آواره شهر و دیار غربت شدیم.دیدار من با آبادان موند سال 1368 که خوشحالم این اتفاق افتاد.
بگذریم...
از همون بچه گیها که هنوز سواد خواندن نوشتن نداشتم .وقتی بیکار یه گوشه می نشستم تا مامان بشقاب خالی غذامو پرکنه .با قاشق و چنگال دستم حرف می زدم یکی می شد خودم اون یکی می شد دوستم . بچگی بود دیگه.
وقتی بزرگتر شدم و شروع کردم به خوندن و نوشتن .یادم میاد اولین کتابی که خوندم یوسف و زلیخا بود .یک کتابی جیبی 10 ورقی که به خاطر عکس رو جلدش هر جوری بود خریدمش.
بعدها هم شاید کلاس پنجم بودم که یه دفتر خاطرات خریدم .یادمه 100 برگ بود دادم به یکی از هم کلاسیها که با دست خط قشنگش روی جلدش بنویسه دفتر خاطرات و این دفتر که هنوز که هنوزه هستش و حرفهای دلم و گاهی اوقات شاید سالی یکبار توش بنویسم.
بعدترها هم که شروع کردم به نوشتن داستان های بلند و کوتاه بعد هم کوتاه کوتاه.
از کارهاییم که تاحالا کردم وداستانهام کجا ها چاپ شدند بماند که دیگه ارزش گفتن نداره
عشق من نوشتن که به اون رسیدم. درسته که می دونم هیچوقت به پای هیچ کدوم از بزرگای ادبی که نه همون هم ترازهای خودمم نمی رسم اماهمین که شعله وجود خودم و حتی اگه یه سو سو ی کوچیک باشه روشن نگه می داره.راضیم.
تازگی ها هم شروع به کار نوشتن داستان برای کودکان کردم دعا کنید موفق بشم
همتون رو زیر سایه پروردگار می سپارم.
سالم و بعدشم دست به قلم باشید.
از نظراتتون ممنونم
چشم انتظار نقد های مفیدتونم هر چند که تلخ باشه
Authors
LinkDump
